^ xSilver ^
Uzun zamandır devam eden savaş göz açıp kapayana dek sona erdi.
Lykan Klanı'nı yöneten en korkulan ve zalim lider Lucian...
en sonunda öldürüldü.
Lykan ordusu tek bir alevli
ve kanlı gecede rüzgara karıştı.
Zaferi kazanmış gibiydik.
Vampirlerin doğuştan gelen hakkını...
O geceden beri neredeyse altı yüz yıl geçti.
Ama eski kan davası Lucian'la sona ermeyeceğini gösterdi.
Lykan'ların sayısı azalmış olsa da...
savaş daha da şiddetlenmişti.
Ayın üzerlerinde artık bir etkisi kalmamıştı.
Daha yaşlı ve daha güçlü Lykan'lar, istedikleri zaman değişebiliyorlardı.
Silahlar gelişmişti ama emirlerimiz aynı kalmıştı.
Onları yakalamak ve tek tek hepsini öldürmek.
En başarılı savaşımız...
Belki de fazla başarılı...
Benim gibiler ölüm tacirleri,
Bir devrin sonunun işaretçileriydik.
Geçen yüzyılın silahları gibi
biz de gereksiz bir hale gelecektik.
Çok yazık. Çünkü ben bunun için yaşıyordum.
Bloods!
Her şey yolunda, her şey yolunda. İyileşeceksin.
Kuduz köpek sürüsü gibi davranıyorsunuz.
Ve bu, beyler,
bir işe yaramaz.
Tabi vampirleri kendi mekanlarında yenmek istiyorsanız...
Savaşta hayatta kalmayı umuyorsanız...
Pierce! Taylor!
Üstünüze bir şeyler giyin, olur mu?
Çok ciddi bir sorunumuz var.
Bazı testler yapmalıyım.
Kesinlikle radyoaktif bir sıvı...
Ultraviyole silahı.
Silah haline getirilmiş gün ışığı.
Buna inanmamı mı bekliyorsunuz? Beyinsiz bir hayvan...
özel olarak vampir öldürmek için tasarlanmış kurşun üretecek.
Hayır, Bence bu ordudan geliyor.
Çaldıkları bir şey... Bir tür yüksek teknoloji silah.
Bunları nereden buldukları umrumda değil.
Rigel öldü ve Nathaniel hala oralarda bir yerlerde.
Ölüm tacirlerini toplayıp hep birlikte oraya gitmeliyiz.
Kesinlikle olmaz. Şimdi değil, ani bir baskın olmaz.
Bir kaç gün sonra ''Uyanış'' var, ve bu ev zaten yeterince huzursuz.
Random, bize halkın gözü önünde ateş açtılar.
-Ve o tünelde duyduklarım... -Aslında bir şey görmediğini kendin söyledin.
Bak ne duyduğumu biliyorum, ve iç güdülerimin bana ne söylediğini...
Aşağıda onlarca Lykan olabilir.
Kim bilebilir, belki de yüzlerce...
Neredeyse soylarını tükettik.
Kraven haklı, Selene.
Yüzlerce yıldır böyle kalabalık olmadılar.
-Lucian'ın zamanından beri. -Bunu biliyorum Kahn.
Ama orayı kontrol edip beni haksız çıkarmanızı tercih ederim.
Pekala. Adamların ortalığı toplasın.
Soren bir arama ekibi oluşturacak.
-Hayır, ekibi ben yönetmek istiyorum. -Kesinlikle olmaz. Bu işi Soren halledecek.
Gerçekten yüzlerce mi?
Victor olsa bana inanırdı.
-Sana öyle davranmayı hayal bile edemezdim. -Tabi ki davranamazsın.
Git ve misafirleri için hazırlandığından emin ol.
-Zamanını boşa harcadığının farkında mısın? -Nasıl yani?
Bence Victor vaktini saatlerce mezarına bakarak geçirmeni istemezdi.
Hayır, şu an ölüm tacirlerinin şehrin her karışını dehşete boğmasını isterdi.
Kraven. Victor'un neden yönetimi ona bıraktığını anlayamıyorum.
O bir bürokrat, savaşçı değil.
Hadi gel, hazırlanman gerek.
-Ne için? -Parti için.
Amelia'nın elçisi her an gelir.
Oh, evet.
Kesinlikle bunu giymelisin, mükemmel.
Senin peşindeydiler.
Çekici biri,
-Bir insan için... -Çekici olan da kim?
Bu gece yanımda olmanı planladığımı biliyorsun.
Erica'yı al, o yanında olmak için deliriyor.
Bana soracak olursan, bu savaşçılık işini fazla ciddiye alıyorsun.
Kaç tanesini öldürürsen öldür geçmişi geri getiremezsin.
Ve dahası...
Kendini hayatın zevklerinden mahrum edeceksen,
ölümsüz olmanın ne anlamı var?
Şu insanı görüyor musun?
Ne olmuş? -Emin değilim ama sanırım Lykanlar...
Blast!
Üstüne şık bir şeyler gir, ve elini çabuk tut.
Kraven ciddiyim, bence onu takip ediyorlardı.
Yemek için değilse neden bir Lykan bir insanı izlesin?
Bir gelişme var mı?
Bakalım.
Olumsuz.
Eve mi gidiyorsun?
Evet, Nicholas bana bir kaç saat izin verdi.
Bu arada,
Ameliyatta harika bir iş çıkardığını söyledi.
Evet.
Gevşe biraz.
Saldırıya uğradık.
Üç ölüm taciri...
Ya aday? -Onu kaybettik.
Kayıp mı ettiniz?
Şuna bak.
Kurşun, saydım.
Değişecek vakti olmamış.
Denemenin bir anlamı yok. Kurşunlar organları parçalamış.
Bu noktada hayata döndürmek imkansız.
Şunları çıkartalım.
Gevşe.
Vampirler bir insanı takip ettiğini anlamadılar...
Değil mi Raze? -Hayır.
Yani, hiç sanmıyorum.
-Sanmıyor musun, bilmiyor musun? -Emin değilim.
Negatif.
Şu Michael'a mutlaka bakmalıyız.
Her şeyi kendim mi yapmak zorundayım?
Asil evlerimiz, büyük bir okyanusla ayrılmış olabilir...
ama soyların devamına aynı biçimde adanmış durumdayız.
Ve Amelia, Marcus'u uyandırmak için
iki gün sonra geldiğinde...
yeniden, tek bir topluluk olmak için birleşeceğiz.
Ev sahibimize, cömert misafirperverliği için teşekkür etmek istiyoruz.
Buraya geliyor, işini yapıyor ve sonra eve gidiyor.
Bunun dışında size ne söyleyebileceğimi bilmiyorum.
Stajyerler çok sıkı çalışırlar, pek fazla vaktimiz olmaz.
Onu nerede bulabileceğimizi biliyor musun?
Hayır.
Evine bakabilirsiniz... Ya da dönmesini beklemeniz gerekir.
Başı dertte değil, değil mi?
Ben Michael, şu anda evde yokum, Iütfen mesaj bırakın.
Michael, ben Adam. Hastaneye polisler geldi, seni arıyorlardı.
Bir şeylere karıştığından oldukça emin gibiydiler.
Onlara böyle bir şeyin olamayacağını söyledim,
ama şu anda seni arıyorlar.
Neden senin peşindeler?
Kahretsin!
Merhaba Michael.
Neler oluyor?
Arabayı durdur.
Geri çekil.
Tamam.
Pekala.
Ama çok kan kaybettin.
Arabayı durdurmazsan, ikimizin de ölmesine sebep olacaksın.
-Şaka yapmıyorum. -Ben de öyle.
Çeneni kapa ve sıkı tutun. Bana bir şey olmayacak.
Kahretsin!
İkinci kez kaçtı. Etkileyici.
Belki de Raze o kadar da beceriksiz değildi.
Raze bunu getirmedi.
Eğer Michael gerçekten bir taşıyıcı ise, Vampirler...
Sakin ol eski dostum.
Etinin tadına baktım...
Dolunay'a sadece iki gün kaldı.
Yakında o da bir Lykan olacak.
Yakında o bizi aramaya başlayacak.
Daha fazla olmaması çok yazık.
Pozitif.
Kıpırdama. Kafana sıkı bir darbe yedin.
Bir süredir baygındın.
Bu adamların neden peşinde olduklarını biliyor musun?
Neredeyim?
Güvendesin.
Ben Selene.
İlk kez söylentiler gerçek çıktı.
Bütün ev yeni oyuncağınla çalkalanıyor.
-Onu döndürmeye mi çalışacaksın? -Elbette hayır.
Öyleyse neden onu buraya getirdin?
Hayatımı kurtardı.
Neden buradasın? -Beni Kraven yolladı.
Seni görmek istiyor. Derhal!
Bu kesinlikle kabul edilemez.
Emirlerime karşı çıkıp, geceyi malikanenin dışında geçiriyorsun.
Bir insanla... Ve o insanı evime getiriyorsun.
Bana kalırsa burası hala Victor'ın evi.
Bak, tartışmak istemiyorum.
Sadece Michael'ın Lyken'lar için önemli olduğunu anlamalısın.
-Demek adı Michael. -Kraven, dediklerimi duyuyor musun?
Bu saçmasapan teoriye kafayı böyle takmanı anlayamıyorum.
Lucien, bir insanla asla ilgilenmez,
Michael ya da başka biri...
Bir dakika.
Ondan hoşlanıyorsun, değil mi?
İşte bu saçma bir teori.
Öyle mi?
Bizi yalnız bırak!
Umarım bana asla sinirlenmezsin.
Bekle.
Şunu bir dene.
Hadi, sık şunları.
Şarjöre bir baksana.
Lykan kapsüllerini kopyalamışsın. Gümüş nitrat.
Ölümcül dozda.
Normal kurşunlara yaptıkları gibi bunları çıkartamayacaklar.
Doğruca kanlarına karışacak. Çıkartacak bir şey olmayacak.
Söylesene Khan,
Lucien'ın söyledikleri biçimde öldüğüne inanıyor musun?
-Kraven yine savaş hikayeleri mi anlatıyor? -Söylemeye çalıştığım da bu.
Sadece eski bir hikaye... Onun hikayesi.
Lucien'ı öldürdüğünün hiçbir kanıtı yok. Sadece sözü...
Kraven'in hırsını asla hafife almam.
Ama Victor ona inanıyordu ve bu yeterli.
-Hem nereye varmaya çalışıyorsun? -Hiçbir yere.
Halkın içinde ölüm tacirlerine saldırmak ve bir insanı takip etmek...
aklımda olan şey değildi. Sana ortaya çıkmaman söylenmişti.
Sakin ol Kraven!
Ve insan da seni ilgilendirmiyor.
Ayrıca yeterince uzun zamandır ortalıkta değildim.
Adamlarına sahip çık Lucian.
En azından şimdilik.
Anlaşmamızdan pişmanlık duymaya zorlama beni.
Sen sadece kendi payına düşenle ilgilen.
Senin için bir kez kanım aktı, bunu unutma.
Ben olmasam, hiçbir şeyin olmazdı.
Bir hiç olurdun.
Lucian'ın kalesine giren onlarca cesur ruhtan...
sadece bir Vampir hayatta kaldı: Kraven.
Cömertçe ödüllendirildi. Sadece büyük ateşi yaktığı için değil,
Lykan liderinin öldüğünü ispatlayan kanıtı getirdiği için de.
Lucien'in kolundan kesilmiş dağlanmış deriyi.
Her yerde seni arıyordum. Onu ısırmışlar.
Senin insanı bir Lykan ısırmış.
-Bu Kraven'ın fikri mi? -Hayır.
Yarayı kendi gözlerimle gördüm. Yemin ederim.
Peki ya anlaşma ne olacak?
Bunun yasak olduğunu biliyorsun.
Beni ısırdığından beri...
Halüsinasyonlar görüyorum, hayaller...
Tek bildiğim sanki kafam ikiye ayrılacak gibi.
Tamam. Demek silahlı bir adam, seni ısırdı.
Tanrım!
Bunun bir köpek olmadığından emin misin?
Sana bir adamdı dedim. Bir adamdı.
Tamam anladım. -Peşimdeydi.
-Ve kadın metrodaki kadın... -Hangi kadın?
Beni dinlemiyor muydun? Beni rehin aldı.
Pekala
Sadece... Lütfen...
Bunları halletmene yardım edeceğim. Hemen dönerim.
Bırak beni Michael.
Bırak beni.
Sakin ol, tamam mı? Hemen dönerim.
-Söz veriyorum. -Pekala.
Lütfen beni affet.
Ama rehberliğine ihtiyacım var.
Bildiğim kadarıyla,
Benim gibi biri ''uyandırma''yı hiç denememişti.
Bildiğim kadarıyla, sadece eskilerin tüm düşüncelerini ve anılarını...
tek bir anlamlı görüye odaklama gücü vardı.
Zamanlarının detaylı bir kaydına.
Sadece Victor'ın ricamı duymasını umabilirim.
Lütfen beni affet. Ama rehberliğine ihtiyacım var.
Halkayı kırdığım ve seni vaktinden önce uyandırdığım için özür dilerim...
ama hepimizin büyük bir tehlike altında olduğundan endişeliyim.
Özellikle de senin, efendim, bu zayıf halinde kalırsan...
Lucien'ın canlı ve sağIıklı olduğuna inanıyorum...
Burada, şimdi, bu şehirde...
Bize ''uyanış'' töreninde saldırmayı planlıyorlar.
Daha da rahatsız edici olanı...
eğer haklıysam...
bu Kraven'in onunla işbirliği yaptığı anlamına gelir.
Bu kadar önemli olan ne?
Baksana.
Selene!
Selene'le konuşmak istiyorum.
Michael bu mu?
-Bu Michael mı? -Neler oluyor?
Bana neler oluyor?
Geliyorum.
Ona gidersen, bir daha bu eve kabul edilmeyeceksin.
Victor uyandığına göre, bakalım o bu konuda ne diyecek?
İçeri gel.
Onu uyardım. Onu uyardım ama beni dinlemedi.
-Sana daha önce söylemeliydim... -Neyi söylemeliydin?
Onun insanı... Michael...
O bir insan değil.
O bir Lykan.
Ne?
Bütün bunlar da ne demek?
Buraya bir daha gelmemelisin. Seni öldürürler, anladın mı?
Niye? Kimsiniz siz?
Bizi yalnız bırak.
Hoşuna gitse de gitmese de, son bin yıldır süren bir savaşın ortasındasın.
Vampirler ve Lykan'lar arasındaki bir kan davası.
Kurtadamlar...
Kendini şanslı say.
Bir ölümsüzün ısırdığı çoğu insan bir saatte ölür.
Taşıdığımız virüsler ölümcüldür.
Sen beni ısırsan bir vampir mi olurum?
Hayır ölürsün.
Her iki türün ısırdığı hiç kimse sağ kalmadı.
Aslında arabayı durdurup seni kendim öldürmeliyim.
-Öyleyse niye bana yardım ediyorsun? -Etmiyorum.
Senin türünü yakalar ve öldürürüm.
Tek ilgilendiğim senin ısırığa nasıl dayandığın.
Neden erken uyandırıldığımı biliyor musun?
Hayır efendim.
-Ama yakında öğreneceğim. -Yani onu bulduğunda...
-Evet, efendim. -Bana gelmesine izin vermelisin.
Selene'le benim konuşacak çok şeyimiz var.
Bana pek çok rahatsızlık verici şey gösterdi.
En kısa zamanda ilgilenilmesi gereken şeyler.
Bu topluluk zayıf düşmüş, yozlaşmış.
Belki de işlerime bakması için bir başkasını yetkili kılmalıydım.
Hala...
Anıları...
Karmakarışık.
Zaman duygusu yok.
Lütfen efendim, yardım çağırayım.
Dinlenmelisiniz.
Yeterince dinlendim.
Yapman gereken, Marcus'u çağırmak.
Ama o hala uykuda, efendim.
Amelia ve konsül üyeleri yarın akşam burada olacaklar.
Marcus'u uyandırmak için.
Sizi değil efendim.
Siz vaktinden tam yüz yıl önce uyandırıldınız.
Halüsinasyonlar görüyorum.
Bunlar halüsinasyon değil, anılar.
Sen ısırıldın, anıları sana geçti.
Burası sorgulamalar için kullandığımız yerlerden biri. Güvenli olmalı.
-Ziodex Endüstrisi. -Bize ait.
Önce sentetik plazma. Şimdi de bu...
Onaylandığı zaman bize para basacak.
Klonlanmış kan...
Bunlar ne için?
Lykan'ların gümüşe alerjisi var.
Eğer onları yeterince çabuk çıkarmazsak sorgu sırasında ölürler.
Sonra ne yapıyorsunuz onlara?
Kurşunları geri koyuyoruz.
-Gelişmeler nedir? -Hazırız.
Onlardan neden böyle nefret ediyorsunuz?
Sana savaşta olduğumuz söyledim.
Sen sadece emirlere mi uyuyorsun?
Neden soruya cevap vermiyorsun?
İyi.
Ahırımıza bir şey girmişti.
Atlarımızı parçalamıştı.
Annemi kurtaramadım...
Kız kardeşimi de...
ÇığIıklarıyla uyandım.
Babam onları uzak tutmaya çalışırken dışarıda öldü.
Kapıda durdum...
yeğenlerimin odasına koşmak üzereydim ve...
İkiz kız çocukları...
6 yaşını doldurmamışlardı.
Hayvanlar gibi...
-Parçalanmışlardı. -Yüce tanrım.
Sonra tek hatırladığım, onun kollarındaydım.
Savaş evimize varmıştı.
Günlerdir Lykan'ları izliyormuş.
Onları kovaladı ve beni kurtardı.
Kim? -Victor.
En yaşIımız ve en güçlümüz.
O gece beni vampir yaptı.
Bana ailemin intikamını alma gücünü verdi.
^ xSilver ^